Nifelheim, the True Neutral

Uzun süren çabalarım sonunda, hem kıytırık bir web sitesi yapmayı başardım. hem de blogumu emin ellere ieee'ye taşımayı başardım başıma gelmedik iş kalmadı. öğrenmediğim web teknolojisi kalmadı. tabii en kıytırığından öğrendim ama bu da bir şeydir di mi

bundan sonra, web siteme ve blog sayfama http://omer.saatcioglu.info adresinden ulaşabilirsin

Bundan sonra bloglarımı ieee'deki kendi blog sayfamdan yayınlayacam. şu ana kadar wordpress'te yazdıklarımı buraya taşıdım ama yine de wordpress silene kadar wordpress'te kalacaklar. neyse sonuç olarak ben wordpress'ten  http://omer.saatcioglu.info adresine taşındım. bu böyle biline

şimdilik bu kadar, yorgun ve hastayım. yatıcam.

Bu başlığı gören yakın dostlarımın “Aman Tanrım! Ömer 18 yıllık spor kariyerine tekrar başladıktan sonra bir de spor yazarı mı kesildi başımıza” dediğini duyar gibiyim. Durun! Durun! sakin olun! bu sadece rating çekmek için bir reklam

Roadrunner şirketi 25. yılını kutlamak için, ilginç bir compilation projesine imza atmış. Trivium’dan Matt Heafy, Machine Head’den Robb Flynn, Slipknot’tan Joey Jordison ve Fear Factory’nin eski gitaristi Dino Cazares’e prodüksiyon ve takım liderliğini vermiş ve bize güzel bir albüm yapın demiş. metal dünyasının bu ağır babaları da süper bir compilation meydana getirmiş. Compilation’ın ismini de Roadrunner United: The All Star Sessions koymuşlar. İşte başlık burda anlam kazanıyor
Yukarda saydığım kişiler dışında albümde bir sürü ismini saymaya üşendiğim önemli kişiler de var Albümde, uzun süredir aradığım bir tat var. Bir yenilik rüzgarı var albümde. Çok basit cümlelerle anlatamıyacağımı düşünerek tanımlamaya kalkmıyorum. Fakat 18 parçalık albümde iki parça beni çok etkiledi.

ilki 17. parça olan No Mas Control. Sağlam bir nu metal parçası olmuş. Machine Head ritmleriyle Fear Factory’nin endüstriyel havasının güzel bir birleşimi.
ve asıl en çok sevdiğim parça 18. parça, Enemy of the State. Güzel bir doom metal parçası. Fakat, bu parça da takım liderlerinin tarzlarından dolayı Nu metal etkisinde kalmış. ve çok güzel olmuş. bence, doom metal için yeni bir açılım olabilir bu parça.

Sonuç olarak, bu albüm dinlenilmeyi ve arşivde durmayı hakeden bir albüm.

daha fazla bilgi için: http://www.roadrun.com/rrunited/

Türkiye’nin ve aslında Dünya’nın son yarım yüzyılldır gündemdeki konularından birisine yorum yapmak istemek çok abes kaçabilir. bundan dolayı, mümkün olduğunca yorumdan kacınıp salt bir kaç bilgi vermek istiyorum.

Dün arkadaşım askerden geldi. Asteğmenliğini Kıbrısta yaptı. Anlattığına göre krallar gibi yaşamış orda. Muhabbet  esnasında Kıbrıs’tan bahsetti biraz. Anlattıklarını duyunca yine tepem attı. İlk defa duymamıştım dediklerini, daha önce Kıbrıs’a tatile giden bir arkadaşım da aynı şeyleri aktarmıştı. Hatta, oraya gitmeye gerek yok. Durum, burdan da zaten apaçık gözüküyor. Neyse, Kıbrıs’la ilgili izlenimleri madde halinde aktarayım.

1. 1000 YTL’ye Ford Taurus almış
2. Benzin fiyatı 1.25 YTL civarıymış
3. Her türlü tüketim ürünü çok ucuzmuş. buranın üçte biri yarısı civarındaymış
4. Ortalık Kumarhanelerden, Striptiz klüplerinden geçilmiyormuş
5. Ortalama bir memur maaşı 2500 YTL’ymiş. (memurlardan başka bakkallar kalıyor zaten)
6. biz her yıl ***1.000.000.000 YTL*** para hibe ediyoruz. Bu sadece hibe, asker masrafı, üs masrafı falan hariç.

bu bilgiler ışığında, bir kaç sorum olacak şimdi!

1. Pardon ama biz çok mu zengin bir ülkeyiz?
2. Pardon ama biz o ***1.000.000.000 YTL***’yi neden kendi cebimizden veriyoruz?
3. Pardon ama biz çok mu agresif bir ülkeyiz de üs olarak bir adaya ihtiyaç duyuyoruz?
4. Pardon ama Denktaş neden 30 yıl boyunca masadan kalkıp durdu?
5. Pardon ama Denktaş neden son ana kadar o koltuktan kalkamadı?
6. Pardon ama Kıbrıs halkı, bu kadar fedakarlık göstermemize rağmen neden bize düşmanca davranıyor?

burada taraf olmak sözkonusu değil. Tarafsızlığımı ilan etmiş biriyim ama gerzek değilim. Saf! Hiç değilim.

ben sadece çözüm istiyorum!

bir insan bir programa nasıl aşık olur arkadaş? bir insan bir programa bakıp sen benim hayallerimin programısın der.
durun durun baştan anlatayım ben en iyisi programı.
programın ismi medya maymunu. bir düşünün, öyle bir program ki

1. Albümdeki parçaların ismi tam değilse, amazona gidip getiriyor. inanabiliyor musunuz? siz sadece amazona git albüm bilgilerini al diyorsunuz ve o gidip alıyor. benim gibi arşiv manyakları için birebir bir özellik. 3-4 saat ugrasıp en fazla 10 tane albümün isimlerini düzelttiğimi hatırlıyorum da resmen işkence çekiyormuşum. çünkü bu programla aynı vakitte nerdeyse tüm arşivimi düzenledim
2. bunla kalıyor mu? hayır! düzeltilmiş şekliyle dosyaların isimlerini istediğiniz formatta değiştirebiliyorsunuz. sadece dosya isimlerini değil dosyaların bulunacağı dizin isimlerini de düzenliyebiliyorsunuz. örneğin Anathema silent enigma albümündeki Restless Oblivion harddiskinizde şu şekilde kaydedebiliyor: “.\Doom Metal\Anathema\Silent Enigma1 - Anathema - Restless Oblivion.mp3″ ve bunu bir anda yüzlerce dosyaya yapabildiğinizi düşünün.
3. her türlü format arasında cevirimi destekliyor. örneğin, emule kullananlar mpc diye bir formatla karşılaşmıştır. bu formatı mp3′e cok güzel ceviriyor. aslında medya maymunu ile tanışmama neden olan durum da buydu. tristania’nın tüm albümlerini indirdikten sonra (sıkıştırılmış şekilde) mpc olduklarını gördüm ve ceviren bir program ararken bu programı buldum
4. kendi scriptinizi kendiniz yazıp programı geliştirebiliyorsunuz. bu çok az kişiye hitap eden bir şey ama forumunda kendi scriptini yazıp yayınlayan bir sürü insan var. örnek verecek olursam ScrobblerDJ diye bir script var. Last.fm’de en fazla rating almış dosyalarınızı playlist’e ekliyor.
5. en ilginç şey ise bu program bedava. winamp gibi paralı olan bir gold edition’ı var ama kendisi bedava. piyasada bir halta yaramayan ama bir sürü para isteyen programı gördükten sonra bu beni feci şekilde şaşırtmıştı

Özet olarak, uzun süredir gördüğüm en işe yarar program. en azından bir kere kullanılmasını tavsiye ederim.

kendi gözlerinle görmek için tıkla

ilk bloguma, bir C/C++ klişesi ile başlamak istedim.

ilk önce, neden bir blog da benden olsun sorusuna cevap vermek isterim. özetlemek gerekirse, nerdeyse, hayatımın dörtte biri “neden benim de nette bir sayfam yok” sorusuyla geçti. bir iki çabam da oldu ama yenilenmediklerinden dolayı ölüp gitti zavallılar
neyse, uzun lafın kısası, blog gibi kullanıcı dostu bir arayüz kullanarak bir şeyler paylaşmak için, ego tatmini için ve herkesin içindeki o duyguyu, varolma duygusunu, hissetmek için ben de bloglandım.

bu kutlu esere ilk imzami atarken bana blog kurmami teklif eden ve yardimci olan Kamil’e yani Lord Kaamos’a sonsuz tesekkurlerimi sunarim.
Hayirli ugurlu olsun